Dive into the captivating world of අම්මගේ ආවේසය with our exclusive Sinhala Wal Katha PDF, crafted for readers who crave real-life romance stories. Experience authentic emotions and unforgettable moments in this collection, perfect for fans of engaging Sinhala literature.
අම්මගේ ආවේසය කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
මන් කලුවරෙම අතපත ගාමින් මාගේ කාමරය වෙත පියමන් කර අතර සියල්ල තවම සිහිනයක් විය………….. මාව ම කුනිතා ගත්තෙ ඒ සිහිනයක් ද නැද්ද සැක හැර දැන ගැනීමටය. විගාට කලිසම ද මාරු කරේ ඒ කලිසම දිගේ ගලා අවේ රාගයේ උපරිමය දියර නිසාය. එහෙම්ම ඇදට වැටීමෙන් මාහට නින්ද ගිය අතර උදේ ගෙදර හුරුපුරුදු කෙනෙකුගේ කටහඩට මා අවදි විය. …….ඒ වෙන කවුරුත් නොවේ පියා ගෙදර පැමින ඇත……..සීයා ගේ ද මුහුනේ තිබුනු ශෝකය, සම්පුර්ණයෙන් පහව ගොස් තිබුනී.
මව ද කිසිදෙයක් නොදන්න ලෙස පියා සමග මෙන්ම සීයා සමගද කතා බහේ නිරත වී ඇත. …………… මුන එහෙම හොදගෙන එද්දි අම්මායි තාත්තායි ටව්න් එකට යන්න ගියා, මන් ඔහොම ඉද්දී මට කල්පනා උනා අර අම්මා අතේ තිබ්බ පොත. මන් ගියා අම්මලාගේ කමරෙට ගිහින් හැම තැනම බැලුවා. කමරෙන් එන්න හදද්දී අහම්බෙන් වගේ අම්මාගේ නිදා ගන්න කොට්ටෙ අයින් කරා. එකේ යට පොත. එක අරන් හෙමින් දිගැරලා බැලුවා………. ලියලා නියෙන්නෙ දින පොතක් වගේ ………….පිටුවක් දෙකක් කියෙව්වා.
“මන් කරපු වැරදී හරි ගස්සන්න ඔන අපේ ඉඩම් වලින් කිහිපයක්ම මන් දැනුවත්ව අනුන්ගේ අතට ගියා, මට ඔන ඒ ටික කොහොම හරි ගන්න එක තමා මාගේ අසාව ඒ ඔක්කොටම කලින් තාත්තාගෙන් එයා ගාව තියෙන ටික ලියා ගන්න ඔන. මොකද තාත්තාගේ සහොදරයෙක් ඉන්නවා සමහර එවා මිනිහටයි තාත්තාටයි දෙන්නටම අයිති තාත්තා නහයට අහන්නෙ නැති නිසා කවදා හරි එයා නැති උන දවසට එයා අයිතිය ඉලන් අවොත් පෙන්නන්න මගේ නමට ඔවා තියෙන්න ඔන නිසා මුලින්ම තාත්තාගේ ටික ලියා ගන්න ඔ……..”
පොඩයි කියවන්න පුලුවන් උනේ මන් එහෙම්ම පොත තියලා අවා මොකද අම්මා ගිය පයින්ම අපහු ඇවිත් නිසා. අම්මාගේ සද්දෙ ඇහුනා.
මන් – “මොකෝ අම්මේ ගිය පයින්ම”.
අම්මා – “කොහෙද එලියට බැස්සා විතරයි මොකද්ද සමිතියකින් කියාගෙන ගමෙ කට්ටියක් එක්ක එයා කතා කරන්න ගත්තා මන් බඩු ලිස්ට් එක දිලා අවා”.
සීයා – “කාරී නෑ, එයා ගෙනෙයි………………. කිව්ව කරනේ මන් බැලුවා එක ලෙසී නෑ අපි එක ගානෙ ඉවර කරමු නෙද?”.
අම්මා – “තාත්තා කැමති විදිහක්”.
සියා මන් පොඩක් ඇත් වෙනකන් ඉදලා අම්මාගේ කනට කරලා මොනවද කිව්වා. අම්මා මුකුත් නොකිය ඔලුව වනලා කමරෙට ගියා. මට මෙක හෙන කුතු හලයක්. මන් කොහෙවත් නොගිහින් අද ගෙදරම ඉන්න හිතුවා. මන් කුස්සිය ලගට යනකොට මන් දැක්කා මහතුන් මොකද්ද එකක් අතේ උන්ඩිකරන් එලියට ගියා. මිනිහා මාව දැක්කෙ නෑ එත් මිනිහා ගේ හැසිරිමෙ මට ඇල්ලුවේ නෑ. මාත් ගියා පස්සෙන්. මිනිහා වට පිට බලලා අතේ උන්ඩි කරන් හිටපු රෙද්ද දිග ඇරලා දැම්මා වැලට දලා ගියා වත්ත පහලට. හුටා ඒ අම්මාගේ පැන්ටියක් නෙද ? වයසට ගියත් මහතුන් අමු කැරියෙක් බව මට තෙරුනා. ඔකොම වඩා එක දැකලා මල්ලිත් කෙලින් වෙලා. මෙවා කොහෙන් කෙලවර වෙද කියලා තමා මන් කල්පනා කරේ.
මන් අයෙත් ගේ ඇතුලට අවා. අම්මයි සියයි බර කතාවක් ඉසරහා ඊස්තොප්පුවේ ඉදන් මාත් කන් දිගෙන හිටියා.
සීයා – “මෙවා තනි ඔක්කොම මට අයිති නෑ දුවේ මන් මේ බලෙන් තියන් ඉන්නෙ, මගේ මල්ලීටයි මටයි තමා මෙවා තිබ්බෙ මගේ මලයා හරි අමාරු කරයා මිනිහා එක්ක ඉන්න බැරි නිසා මන් හෙන දහන් ගැට ටිකක් දලා මිනිහාව එලව ගන්නා”.
අම්මා – “දැන් කොහෙද ඉන්නෙ ඉතින්”.
සීයා – “ටිකක් දුර මෙහෙන් උදේ ගියොත් පැය 4, 5 යයි”.
අම්මා – “ඒ පවුලේ වෙන කව්ද ඉන්නෙ”.
සීයා – “මලයාගේ ගැනී නැති උනේ මේ ලගදී පුතෙක් හිටියා මිනිහා අවු 20 ගානක් ඉදන් රට. දැනන් කවුරුත් නෑ කියලා තමා කියන්නෙ”.
අම්මා – “හම් …………………”.
ඔය විදිහට සන්වාදය ඉවර උනා. එදා දවස මුකුත් උනේ නෑ තාන්තා ගෙදර නිසා. කොහොම හරි අම්මා තාත්තාව කැමති කරවගත්තා දවස් 2, 3 මෙහෙ ඉන්න. ඒ වෙන මොකටවත් නෙමෙ අම්මාට ඔන උනා සීයාගේ මල්ලී බලන්න යන්න.
තාත්තා – “මන් පොඩ්ඩා බලන් ඉන්නන් වැඩේ හරි යයි නෙද”.
අම්මා – “ඔව් තාත්තාගෙන් පස්සෙ මේ ඔක්කොම ඔයාටනෙ”.
තාත්තා – “තනියම යන්න එපා ලොක්කා එකන් යන්න”.
අම්මා – “හරි හරි”.
තාත්තා – “හම් හම් ………………. හෙටම යනවා”.
කොහොම හරි අපි පහුවදා උදේම ගමනට පිටත් උනා. අම්මා සාරි එකක් ඇදලා හිටියේ.
අම්මා සාරියට ලස්සනට පෙනවා. කොහොම හරි අපි සීයා කිව්ව විදිහට පාර හොයාගෙන යන්න ගත්තා. ගග වල් මැදින් තේ වතු මැදින් අපි කිව්ව තැනට අවා ….. වටෙ පිටේ තනිකරම කැලැව. ගේ ඉස්සරහා කුමුරු යාය හරිම ලස්සනයි………
අම්මා – “අපි යන් ඇතුලට”.
මන් – “හා”.
අම්මා – “ගෙදර කව්ද ගෙදර කව්ද”.
එත් එක්කම වයසක දෙමල පිරිමි කෙනෙක් අවා. කලුම කලු හින් දැරි පොරක්. “ඇයි නොනා මොකෝ කැහනවා…………. කව්ද හම්බවෙන්න?”. පරශ්න වැලක්.
අම්මා – “මේ ගෙදර ඉන්නවා ද සෙදිරිස් මහත්තයා?”.
දෙ මනුස්සයා – “අපේ ලොකු මහත්තයා ඉන්නවා නොනා ඔන්න දැන් තමා කලා පොඩක් ඇල උනා”.
අම්මා – “තරහා නැතුව කතා කරන්න කෝ”.
දෙමල මනුස්සයා ඇතුලට ගියා. ටික වෙලායි ගියේ මෙස් බැනියමක් ඇද ගත්තු අඩි 6 විතර උස කලු මනුස්සයෙක් එලියට අවා. මෙනුමෙන් සීයාගේ හැඩ රුව තියෙන්නෙ …… මට තෙරුනා මෙයා තමා පොර කියිලා.
සෙදිරිස් – “ඔව් මන් තමා සෙදිරිස් කියන්නේ ඔයලා කවුද? සෙල්වම් මෙලා කවුද?”.
සෙල්වම් (දෙමල මනුස්සයා) – “දන්නෙ නෑ මහත්තයා”.
අම්මා – “අපි මේ මේ අපි”.
සෙදිරිස් සීයා – “ගොත නොගහා කියන්න මොකක්ද කරනේ ලමයෝ ?”.
අම්මා – “මන් තමා තාත්තාගේ සහොදරයාගේ ලොකු ලේලි මේ මගේ පුතා”.
සෙදිරිස් – “මොකා නවත්ත ගන්නවා මට අහන්න ඔනනෑ තමුසෙලාගේ පැටිකිරිය……. කරුනා කරලා මෙහෙන් යනවලා මගේ දැහෙට නොපෙනී………..”.
මිනිහා එක පාරට නැගිටලා ගේ ඇතුලට ගිහින් දොර වැහුවා මට කිසිදෙයක් හිතා ගන්න බැරි උනා.
අම්මා – “ඔයා බය වෙන්න එපා අපි කොහොම හරි මෙක කරමු”. කියලා අපි එතන වාඩි උනා. අපි වාඩි වෙලා හිටියා පැයක් දෙකක්. මට මාර බඩගිනි. ඒ මදිවට පැත්තම කලු කරලා ගොරවනවා.
මන් – “අම්මෙ අපි යන් වහි වගේ”.
අම්මා – “තව පොඩක් ඉමු ලමයෝ …..”.
එත් එක්කම වහින්න්න ගත්තා හෝ ගලා. අපි දෙන්නාම තෙමෙනවා වැස්සට. ඔහොම ඉද්දී දොර ඇරුනා සීයා එලියට අවා.
සීයා – “පොඩි එකාවත් අරන් එන්න ඇතුලට තෙමෙන්නෙ නැතුව”. අපි කියන පරක්කුවට ඇතුලේ.
සීයා – “සෙල්වම් තුවායක් දියන් මේ අයට පිහදා ගන්න. ඉතින් මොකෝ ආවේ?”.
අම්මා – “තාත්තෙ අපිට සල්ලී හදිසියක් නිසා ඉඩන් කැලක් විකුනන්න ඔන එකට තාත්තාගේ අවසරයත් ඔන අනෙ එක නිසයි අවේ…….”.
සීයා – “හා හා හා ……………. හිත හදාගෙන පලයන් දුවේ එක වෙන්නෙ නෑ”.
අම්මා – “අනේ තාත්තෙ”.
සීයා අම්මා දිහා හොදට බලනවා අම්මා තෙමිලා නිසා. අම්මා ඇදන් ඉන්න කලු පාට බරා එක පවා පෙනවා හැට්ටෙ අස්සෙන්.
සීයා – “ඊස්සෙල්ලා කලා හිටපන් කෝ උඹ ඔච්චර කියන එකේ අපි බලමු මොකක්ද කරන්න පුලුවන් කියලා”.
අම්මා – “හොදයි තාත්තෙ”.
සීයා – “උබලා හොදටොම තෙමිලා කොහොමද යන්නෙ”. එක ඇහුවේ අමුතු විදිහට සීයා.
අම්මා – “අනෙ එක තමා තාත්තෙ ඇදුම් මුකුත් ගෙනා වෙත් නෑ”.
සීයා – “අද උබලට යන්න වෙන්නෙ නෑ මේ වහින විදිහට තව ඩින්ගිතකින් ගග උතුරනවා”. සීයා කියන්නෙ ඇත්ත. අපි එද්දීත් ගග පාලමට ඔන්න මෙන්න තිබ්බෙ.
අම්මා – “මොනවා කරන්නද”.
සීයා – “පොඩක් ඉදින් බලමු අදින්න මොකක් හරි … දෙන්න කොල්ලට නන් සරමක් දෙනන් උබට මොකක්ද දෙන්නෙ?”.
සෙල්වම් අපිට කාමරයක් පෙන්නුවා. අපි එකට ගියා. සීයා සරමක් දුන්නු නිසා මන් එක ඇද ගත්තා. අම්මා සාරිය ගලවන්න ගත්ත නිසා මන් එලියට අවා.
අපේ කමරේ තියෙන්නෙ හරියටම සියාගේ කමරය කෙලින්. මන් එලියට වෙලා ඉද්දී සියා මොකද්ද දුහුල් ඇදුමක් අරන් මුකුත් නොකියම අම්මා ඉන්න කමරෙට ගියා. ගිය පයින්ම සියා බය වෙලා වගේ එලියට අවා. සියා එලියට එද්දී දොර එහාට ගියා. හුටා අම්මා පැටියයි බරා එකයි පිටින්. සියා එක දැකලා තමා බයවෙලා අවේ. මාත් ෆුල් හොල්මන් උනා අම්මාව එහෙම දැකලා. වෙලාවට ජොකා ගැලෙව්වෙ නැත්තෙ නැතන් සරම නිසා මම නොන්ඩි වෙනවා. මම මුකුත් දන්නෙ නෑ වගේ හිටියා.
Discover the intensity and intrigue of SL Wal Katha in the unique narrative of අම්මගේ ආවේසය. This story promises to transport you into a realm where passion and tradition beautifully collide, keeping you hooked from start to finish.
ටික කින් අම්මා එලියට අවා. කලුපාට නයිටියක් වගේ එකක් ඇදන්. විනාසයි එකෙන් අම්මාගේ මුලු ඇගම විනිද පෙනවා ……….. වෙලාවට අම්මා පැටියයි බරා එකයි ගලවලා නෑ. අම්මා එහෙම එලියට ආවම නිකන් අම්මා නයිටියක් ඇදලා නෑ වගේ. එත් අම්මාට ගානක් නෑ. සෙල්වම් අවා කන්න කතා කරන්න. මිනිහා ගල් වෙලා අම්මා දිහා බලන් ඉන්නවා. සියා අම්මා දිහා මුකුත් නෑ වගේ ඔහෙ ඉන්නවා. අපි කන්න ගිය වෙලාවේ සීයා සෙල්වම් ට මොනද කිව්වා.
අපි කලා එහෙම ඉවර උනාම අම්මා තාත්තාට කොල් කරා. ඒ අස්සෙ අම්මා ලව්ස් පීකර් ඔන් කරලා සීයාට පොන් එක දුන්නා. සීයා තාත්තා එක්ක කතා කරා.
සීයා – “පුතා බයවෙන්න එපා මෙහෙ ඔක්කොම හරි”.
තාත්තා – “හරි ලොකු අප්පචි අපේ කට්ටිය බලන්න. කොහොමත් ගග පිටාර ගලලා නම් එවන්න එපා එන්න ඔනෙ කිව්වාට”.
සීයා – “හරි හරි………………….. බය වෙන්න එපා …… කෝ පුතාලගේ මුරන්ඩු තාත්තා?”.
තාත්තා පොන් එක සීයාට දුන්නා.
සීයා (තාත්තාගේ) – “ආ මලයා උඹ සනිපෙන් නෙද පරන කොන්තර අමතක කරපන්. අපේ කාලේ ඉවරයි නේ බන් දැන් මුන් වෙනුවෙන් ඔන්න ඔය ටික පිලිවෙලක් කරලා දිපන්”.
සෙදිරිස් සීයා – “මගේ ඔය කහට නෑ අයියේ……. බලමු කෝ මොකද්ද කරන්න පුලුවන් කියලා. මන් තියෙනවා ඈ……”.
කලුවර නිසා අම්මා ඇදන් හිටපු ඇදුමෙන් අම්මාව දැන් වැඩිය පෙන්නෙ නෑ.
සීයා – “කොල්ලො උබට බයවෙන්න එපා ඈ මුලදී මන් බැන්නට”. සියා මගේ ඔලුව අත ගලා කිව්වා.
මන් – “නැ සියේ……..”.
සියා – “උඹට මහන්සි”.
මන් – “හා සියේ මන් නිදා ගන්නන්”.
මට තෙරුනා. සීයා – “දුව මට උබට ඔන ලියකියවිලි ටික හොයන්න ඔක්කොම ගන්න කියලා”. මන් ඇල වෙලා හිටියට ඔකොම අහන් හිටියා. සෙල්වම් සැරින් සැරේ මගේ කමරෙට යන්න යනවා. මට හිතුනා මොකක් හරි වෙනවා ඇති කියලා. මන් ඔලුවෙ ඉදන් රෙද්ද පොරොගෙන හොදට නිදි වගේ හිටියා. ඔහොම ඉද්දී ම සෙල්වම් අවා ඇවිත් මට කතා කරා. මුකුත් කිවෙ නැති නිසා මාව පොඩක් හෙලෙව්වා. මිනිහා හිතුවා මන් හොදටම නිදි කියලා.
මිනිහා හෙමින් යන්න ගියා. මන් කල්පනා කරා මොකක්ද කරන්නෙ කියලා. එත කොටම මට හොද අදහසක් අවා. මන් වටේ තිබුනු කොට්ට ටික අරන් දිගට තියෙලා මන් පොරවන් හිටපු රෙද්ද උඩින් දලා හෙමින් ඇදෙන් බැස්සා. බැහැලා හෙමින් හෙමින් සියලා ඉන්න පැත්තට ගියා. යද්දී මන් දැකපු දෙයින් මාව හොල්මන් උනා.
අම්මා ඇදගෙන ඉන්නෙ බරා එකයි පැන්ටියයි විතරයි. ඇදන් හිටපු දුහුල් නයිටිය ගලවලා.
සීයා – “හරි දැන් උබට ඔන එවා ඔක්කොම උබ ගත්තා නෙද ? දැන් ඔවා උබේ”.
අම්මා – “තව එකක් තියෙනවා මේ ගෙදර ඔප්පුව”.
සීයා – “එක මන් මේ සෙල්වම්ට දෙන්න හිතන් ඉන්නෙ මොකද ඌ තමා මව බලාගත්තෙ. මොකෝ උබ ඇවිත් මාව බැලුවා ? උඹ සෙල්වම් ගෙනුත් හපන්කෝ”.
අම්මා – “හරි එන්න කියන්න”.
සීයා – “සෙල්වම් පොඩක් වරෙන්”.
කතා කරන පරක්කුවට සෙල්වම් කාමරේ ඇතුලේ. සෙල්වම් අම්මා දැකලා ඩිම් වෙලා. අම්මා කතා කර කර ඉන්න ගමන් බරා එක ගලවලා දැම්මා ඇද උඩට. මට එක දැකලා නහුතෙට නැග්ගා. අම්මාගේ කුක්කු වල සයිස් මාර ගති..
අම්මා – “සෙල්වම් මොකද කියන්නෙ?”. අම්මා අහන්නෙ. අම්මාට මොනවා වෙලාද ? මේ වයසක පිරිමි ඉස්සරහා හැසිරෙන්නෙ නිකන් අමු බඩුවක් වගේ…….
සෙල්වම් – “මට කවුරුත් නෑ නොනා මන් ඉන්නකන් වැටිලා ඉන්න තැනක් තිබ්බාම ඇති නොනා. ගන්න”.
අම්මා – “හරි නේ තාත්තෙ?”.
සීයා – “උඹනන් යකාගේ ගැනියෙක් උඹ දිනුම්. හැබැයි මගේ එක අසාවක් උඹ ඉශ්ට කරන්න ඔන”.
අම්මා – “මොකක්ද?”.
සීයා – “උඹ මගේ ගැනී විදිහට දවස් කිහිපයක් මන් කියන දේ අහන් ඉන්න ඔන”.
අම්මා – “හරි”.
සියා – “එහෙනන් කෙල්ලෙ හොද කෙල්ල වගේ ඔය ජන්ගියත් ගලවලා දාපන් මයේ අම්මා. උඹනන් පුදුම ලස්සනයි කෙල්ලෙ මන් ගැනු කිහිප දෙනෙක්ගෙම එවා දැකලා තියෙනවා. එත් උබ වගේ එකියක් හම්බු වෙලාම නෑ”.
අම්මා එකවරම අප සැමට පස්ස හරවමින් ජන්ගිය ගැලවීමට පටන්ගන්න විය. එත් සමග ක්රියාත්මක උන සියා වෙගයෙන් දුව ගොස් මවගේ දෙතන මිරිකමින් මවගේ පිට වෙගයෙන් ලෙව කන්න පටන් ගත් අතර මව කිසිවක් නොකියා තම වැඩේ සම්පුරන කර එය ද අසල තිබු පුටුවක් උඩට දමන්න විය ……. මෙ සියල්ල බලාසිටින සෙල්වම් තම අවස්ථාව උදා වෙන තෙක් ඉතාම කැදර කමින් මව දෙස බලා සිටින්න විය. මව ඉදිරි පසට සරවා ගත් සීයා එකවරම මවගේ විසල් තන් යුගලයෙන් එකක් තම කට තුලට දමා වෙගයෙන් සුප්පු කරන්න වු අතර එවිට මව එක වරම හින් කෙදිරියක් පිටකරන්න විය…..
මට මෙය අදහාගත නොහැකිය ……… දෙපල වෙනුවෙන් මව මේ කරන දේ අසොබනය නමුත් එය නැවැත් වීමට වඩා එය බලා සිටිම ඊතා රසවත් බැවින් මා කිසිවක් නොකර එය නැරඹීමට තිරනය කරන්න විය……. සීයා මේ වන විට පිස්සුවෙන් වගේ මවගේ බුරිය කෙලවලින් නහවමින් පහලට යන්න විය. සීයා ගොස් නැවතුන තැන, දිගටම බලා සිටිය නොහැක. ඒ මවගේ යොනි යයි. මා එය දැකීම ගැන අනන්ත සිහින දැක තිබුනද එය ඇත්තම දැක ගැනිමට පුලුවන් වෙවි කියා කවදාවත් සිතුවේ නැත.
එකවරම අහ අහ් අව් මවගේ කෙදිරියේ හඩ වැඩි වී ඇත. සීයාගේ ඔලුව මවගේ කකුල් දෙක මැද්දෙ එහෙට මෙහට යන්න විය. ටික වෙලා කින් පසු සියා තම ඔලුව මවගේ යොනියේන් අහකට ගන්න විය. දැන් මට එය මනාව පෙන්නට පටන් ගෙන ඇත. කලුවර වුවන් කමරේ එල්ලා තිබු චිමිනියේ එලියෙන් මට මවගේ නිරුවත හොදින් දර්ශනය විය…………. ඔලෙවල් පන්තියේ උගන්නපු ගනිත පාඩමේ තිබු ත්රිකොනය මට මතකයට පැමිනියේ මවගේ යොනිය දුටු විටය…….. සිහින් මවිල් වලින් සැරිසි ඇති එය චිමිනියේ එලියෙන් යම් දිලිසිමකට ලක්වෙන්නෙ කුඩා මවිල් ගස් අතර වූ බිදිති වලින් බව මට අවබෝධ විය……..
සීයා තම ඇදසිටි සරම උනා දමන්න විය……….. එත් සමග එලියට ආ යගදාව මා නෙත ගැටුනු.
අතර එය දිගින් අගල් 7 පමන වන බවත්, තැන තැන නහර ගැට ගැසී ඇති කලුම කලු ලිගුවක් ය. මවිල් සියල්ල සුදු පැහැ වී ඇත, ඇට දෙකත් බිමට බරව ඇත. ……. සැම දෙයින්ම සීයාගේ තිබු පරිනත බව පෙන්න …………….. එත් සමග මව තම අසල පහත් කරගත් සීයා තම ලිගුව මව මුහුනේ එහෙමෙහෙ අතුල්ලන්න විය. එත් සමග එකවර මවගේ මුක විවිරය ඇරගත් සීයා තම ලිගුව මව ගේ මුකයට දමන්න විය………… එත් සමග මවගේ ඔලුවෙන් අල්ලාගත් සියා මවගේ ඔලුව තමා සිටින පැත්තට වෙගයෙන් තද කරන්න විය ………. මා බලා සිටියදිම සියාගේ ලිගුව මුලුමනින්ම මවගේ මුකයේ ගිලි ගිය යන්න විය……… එත් සමග සියා හා අහා ආ කෙදිරි ගාන්න පටන් ගත්තෙ මවගේ කබුල් වල යම් වල ගැසිමත් සමගය.
හුටා අම්මා උරනවා නෙද මටත් නොදැනීම මගේ අත මාගේ ඇද සිටි සරම ඇතුලට යන්න විය. සීයා මේ වන විට තම ලිගුව එලියට ගැනිමට වැයම් කරයි, නමුත් මව එයට ඉඩ නොදෙන බවක් ඇත. ගත උයේ සුලු මොහොතයි සීයා කිහිපපාරක් සෙලවී නැවතුනු එත් සමග සීයා ලිගුව මවගේ මුකයෙන් එලියට ගන්න විය. මව එක මවරම නැගිට කමරයේ ජනෙලය අසලට දුව ගොස් ජනෙලය ඇර සුදු පාට මොනවද එලිය දමන්න විය. අප්පා ඒ සීයාගේ කැරී බව මට වැටහුම් විය.. එත් සමග සියා ඇද මත ගිමන් අරින්න …………….
නැගුනු ශබ්දය නිසා මා හට උන් හිටි තැන් අමතක විය.
Explore the untold secrets of Wela Katha Lokaya through the powerful storytelling found in අම්මගේ ආවේසය. You’ll find relatable characters and evocative scenes that make this a must-read for anyone searching for meaningful Sinhala tales.
