Discover the captivating story අක්කා දුන්නු සැප in our collection of Wal Katha Sinhala, where authentic narratives come alive for readers seeking engaging, adult Sinhala stories. Dive into this latest update and enjoy a truly immersive storytelling journey that connects you with passion and cultural depth.
අක්කා දුන්නු සැප කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
පොඩි අක්කා තාමත් ඇහැරිලා නැ. වෙනදා එයා තමයි කලින්ම ඇහැරිලා මටත් ඇහැරෙන්න කියලා ටෝක් කරන්නේ. පව් අප්පා. මං කුස්සියට යන කොට අම්මයි උදේට කන්න හදන ගමන් හිටියේ, තාත්තා නම් කෑම මේසේ ලඟ වාඩි වෙලා හිටියේ. මං කුස්සියට එනකොට දෙන්නම මගේ දිහා හෙන පුදුමෙන් වගේ බැලුවේ. “ආහ්.. ඊයේ රෑ නින්ද ගියේ නැද්ද?” තාත්තා මං දිහා බලලා හෙන පුදුමෙන් වගේ ඇහුවා. “නිදා ගත්තා. ඒ මොකෝ?” මං අම්මයි තාත්තයි දිහා මාරුවෙන් මාරුවට බලන ගමන් ඇහුවා. “නෑ, අද උදේ පාන්දරම ඇහැරිලා නිසා ඇහුවේ. මං හිතුවේ ඊයේ රෑ නින්ද ගියේ නෑ කියලා.” තාත්තා අම්මා දිහාත් බලලා කින්ඩියට හිනා වෙන ගමන් කිවුවා. අම්මත් අහක බලාගෙන හිනා වෙනවා. ආපෝ… උදේ පාන්දරම තාත්තා කිවුවා හෙන කුණු කතාවක්. දැන් ඉතින් දවසම ඉවරයි. ” කෝ පොඩි අක්කා? තේ බොන්න එන්න කියන්න. ඔයාට නම් තාම තේ හැදුවේ නෑ. මං හිතුවේ වෙනදා වේලාවටම නැගිටියි කියලා. ” අම්මා පොඩි අක්කගේ තේක මේසේ උඩින් තියන ගමන් කිවුවා. ඔන්න මගේ චාන්ස් එක. අද දෙන්නකො අක්කට හොඳ සම්බුවක්. ” මොන තේ ද?, පොඩි අක්කා තාම නිදි. මං මේක බොන්නම්” කියන ගමන් මං අත දික් කරලා පොඩි අක්කගේ තේක අරගෙන බොන්න ගත්තා. ” මොනවා තාම නිදි! ” අම්මට විශ්වාස කරන්න බෑ වගේ. “ම්…” මං පොඩි අක්කගේ තේක තොල ගාන ගමන් කිවුවා. ” පුදුමයි. ඊයේ රෑ කලින්ම නිදා ගත්තත් එක්ක” කියලා මං තව ලුණු ඇඹුල් හොඳට දැම්මා. ” ඔහොම නම් විභාගේ ලියන්න බෑ” කියලා අම්මා තාත්තා දිහා බලල කිවුවා. තාත්තා නම් ඒක වැඩිය කෙයාර් කරන්නේ නැති ගානට ඉන්නේ. ” ඒ ළමයට මහන්සි ඇති, ඊයේ දවසම පංති නේ” ඔව් ඉතින් අපේ තාත්තට නම් අක්කල දෙන්නගේ කිසිම වරදක් පේන්නේ නෑනේ. මම තේක බීලා ඉවර කරලා උඩට ඇවිල්ලා පොඩි අක්කගේ කාමරේට ආයි ඔලුව දාලා බලනකොට, පොඩි අක්කා නැගිටලා හෝ ගාලා රෙඩි වෙනවා ඉස්කොලේ යන්න. අක්කා දැන් නම් නයිටියක් ඇඳන් ඉන්නේ. කොහොමත් හතේ බස් එකේ යන්න අක්කා පහේ ඉඳන්ම රෙඩි වෙනවා නේ. “බලනවකො, පරක්කු වෙලා නේ මල්ලි. නිකමටවත් මට ඇහැරවන්න හිතුනෙ නැද්ද. මෝඩයා ” අක්කට ලෙල්ලටම තද වෙලා වගේ. මං පොඩි අක්කට රිප්ලයි කරන්න යන්නේ නැතුව, අර පරණ ඇක්ශන් ෆිල්ම්ස් වල ඉන්න හතුරො හිනා වෙන විදියට මහා හයියෙන් හිනා උනා. ” අන්න අම්මා එන්න කිවුවා, තේ බොන්න” කියලා මං යන්න හැරෙන කොටම අක්කා මට කතා කරා, “මල්ලී” මං ආයිත් පොඩි අක්කගේ කාමරේට එබුනා. “කවුද මට බෙඩ් ෂීට් එක පෙරෙවුවේ? ඔයා නේ?” අක්කා ලස්සනට හිනා වෙන ගමන් ඇහුවා. “ම්.. ඇයි? ” ඒත් අක්කා අර ලස්සන හිනාව දාගෙනම පල්ලෙහාට ගියා. ඒ හිනාව එදා රෑ පොඩි අක්කා මං එක්ක බස් එකෙන් බැහැලා එන ගමන් දාපු හිනාවමයි. අනේ මන්දා. මේ කෙල්ලොන්ගේ හිත් වල තියෙන දේවල් ගැන උන්ම තමයි දන්නේ. කමක් නෑ අක්කේ, ඔහොමම කුස්සියට යන්නකො. මං ඔයා වෙනුවෙන් හොඳ සප්රයිස් එකක් ලෑස්ති කරලා ඇත්තේ. ඊට පස්සේ පොඩි අක්කයි මමයි ලෑස්ති වෙලා ඉස්කෝලේ ගියා. අද පොඩි අක්කට මාර හදිසියක් තියෙන්නේ ඉස්කෝලේ යන්න. “මේ හලෝ, අපි මේ ඉස්කෝලේ යන්නෙ, නැතුව ට්රිප් එකක් නෙමෙයි. මාර හදිස්සියක් නේ ඔයාට තියෙන්නේ ” මං මගේ අප්රසාදය කෙලින්ම අක්කට පල කරා. නැත්නම් බෑ නේ අප්පා. එයාට තියෙන තදියමට මමත් කලින්ම යන්න එපැයි. දැන් ඉස්කොලේ යන කොට අපෙ උන් එකෙක් වත් නෑ පංතියේ. මං ඉතින් උන් ටික එනකන් අර මොකාද එකා වගේ බලන් ඉන්න ඕන. “අනේ නෑ මල්ලි, මේ සිකුරාදා අර බඩු ඉස්කෝලේ හවුස් මීට් එක නේ.” අක්කා බඩු ඉස්කෝලේ කියන කෑල්ල නම් කිවුවේ පොඩ්ඩක් වටපිට බලලා රහසෙන් වගේ. ” ඒ ඉස්කෝලේ, අපෙන් බෑන්ඩ් එකක් ඉල්ලලා. ඉතින් අරලියා මිස් කිවුවා ජූනියර් බෑන්ඩ් එක යවමු කියලා. අද උදේ ජූනියර් බෑන්ඩ් එකේ අයට පොඩි ප්රැක්ටිස් එකක් තියෙනවා. මට කිවුවා ඒක පොඩ්ඩක් බලන්න කියලා. ඒකයි මං මේ හදිස්සි කරේ. ආ.. අද හවසත් ප්රැක්ටිස් දාවි. ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගේට් එක ලඟ මං හිටියෙ නැත්නම් ඔයා යන්න හොඳේ.” පොඩි අක්කා කියාගෙන ගියපු ඒවාගෙන් මට හරියට ඇහුනේ අරලියා මිස් කියන කෑල්ල විතරයි. හම්මේ…. මතක් වෙනකොටත් පයිය නගිනවා. අරලියා මිස් කියන්නේ අපේ ඉස්කෝලේ සංගීතේ භාරව ඉන්න මිස්. සුපිරි කෑල්ල. මිස් ගැන කියන්න නම් වෙනම දවසක් ඕන. “ඇරත් මට සිකුරාදට ඕකට යන්න වෙන එකක් නෑ. අපි එදාට ට්රිප් එකක් යනවා නේ ” අක්කා නිකන් පොඩි එකෙක් වගේ කිවුවා. “ට්රිප් එකක්! ” මං අරලියා මිස්ගේ මතකයෙන් පොඩ්ඩක් ඈත් වෙන ගමන් අක්කගෙන් ඇහුවා. ම්ම්.. තාම ෂුවර් නෑ. අද හරියටම කියයි ” “කොහෙද යන්නේ?” ” නුවර එලියෙ පැත්තේ, දවස් තුනක් ” කතාවෙන් කතාව අපි ඉස්කෝලේ ලඟටම ආවා. අක්කා, අක්කගේ පංති පැත්තට ගියා, මං මගේ පංති පැත්තට යන්න හැරුනා. දැන් ඉතින් කොල්ලො සෙට් එක එනකන් කට්ට කන්න එපැයි. හයියෝ.. ඉස්කෝලේ ඉවර වෙලා ගේට් එක ගාවට යන කොට පොඩි අක්කා ඇවිල්ලා හිටියේ නෑ, ඒ කියන්නෙ එයා අද අර බෑන්ඩ් එක ප්රැක්ටිස් කරන්න නැවතිලා වගේ. මමත් ඉතින් ගහන්න පුලුවන් හැම රස්නේ පාරක්ම ගහලා ටවුන් එකට එනකොට හවස තුන විතර වෙලා. ටවුන් එකේ නවත්තලා තියෙන බස් එකකට නැගලා බලන කොට අදුරන මූණක් දැක්කා. මතක් කරලා බලනකොට ඒ අර මං ජැක් ගහලා අක්කට මාට්ටු උන කෙල්ල නේ. අක්කලා හිතුවේ මං මේකි එක්ක යාලුයි කියලා නේ. ඒකි යන්නෙ අර බඩු ඉස්කෝලේට. අද මොකද මේකි. මේ වෙලාවට, ඇඳන් ඉන්නෙත් පාට කිට් එකක්, ස්පෝර්ට් කරනකොට අඳිනවා වගේ එකක්. හැබෑටමත් මුන්ට සිකුරාදා හවුස් මීට් තියෙනවයි කියලා අක්කා කිවුවා නේ. මේකිත් එහෙනම් ඒකට ප් රැක්ටිස් වෙන ගමන් වෙන්න ඇති. කෙල්ල තාම මාව දැක්කෙ නෑ. ඒකි වීදුරුවෙන් එලිය බලාගෙන් ඉන්නේ. ඉස්කෝලේ කිට් එක වගේ නෙමෙයි, ඒකි දැන් ඇඳන් ඉන්න ටි- ෂට් එකට හොඳට ඒකිගේ තන් දෙක ලොකුවට් පේනවා. කෙල්ල නම් ලස්සනයි, ඒත් ඉතින් වැඩක් නෑනේ. ඉස්කෝලේ චාටර් නේ. ඉස්කෝලේ චාටර් කියන්නේ ඉතින් කැරැක්ටරේ ගැන හොයන්න දෙයක් නෑ. පෙට්ටි කඩාගෙන දැන් ඒවගේ කෑලිත් නැතුව ඇති. හැබැයි ඉතින් ආතල් එකක් අරන් අතාරින්න නම් කියාපු භාණ්ඩේ. මං ඒකි දිහා බලන් කෙල හලනවා කියලා ඒකි දකින්න කලින් මං ඉස්සරහා බලා ගත්තා. එහෙම ටිකක් වෙලා ගියාට පස් සේ ඇස් කොනෙන් වගේ මං දැක්කා එකි මං දිහා බලන් ඉන්නවා කියලා. එහෙනම් ඒකිට මාව නෝට් වෙලා. මමත් ඉතින් බඩුව වෙලා ඒකි වාඩි වෙලා ඉන්න දිහා නිකමට වත් බලන්නෙ නැතුව ජනේලෙන් එලිය බලන් ඉන්නේ. මට දැන හොඳටම තේරෙනවා ඒකිට කොහොම හරි ඕන මගේ ඇටෙන්ෂන් එක ගන්න කියලා. ඒත් මං නෙමෙයි ඇහැක් ඇරලා ඒකි දිහා බැලුවේ. ගෙදර ලඟට ඇවිල්ලා බහිනකන්ම මං හෙන අහිංසකයා වගේ ඒකි නොදැක්ක ගානට ඇක්ට් කරා. මගෙත් ඉතින් හෙන ලොකුව නේ. ඊට පස්සේ දවස් දෙක තුනක් ඔහේ ගෙවිලා ගියා. පොඩි අක්කලා ඉස්කෝලෙන් ට්රිප් එක යන කන්ෆම් වෙලා නිසා එයා මේ දවස් ටිකේම ගමනට රෙඩි වෙන එකමයි කරන්නේ. මටත් භවස පංති තිබුන නිසා, මේ දවස් ටිකේම ගෙදර එනකොට හුඟක් රෑ උනා. හරියකට අතේ පාරක්වත් ගහගන්න බැරි උනා. සිකුරාදා උදේ පාන්දරම කවුරු හරි ඇවිල්ලා මගේ ඇඟ හොල්ලනවා දැනිලා මං ලාවට වගේ ඇහැක් ඇරියා. “මල්ලි, මල්ලි” අප්පටසිරි, පොඩි අක්කා ඉස්කෝලේ යන්නත් රෙඩි වෙලා ඉවරයි. යකෝ, ඒ කියන්නෙ මං පරක්කු වෙලාද. ” අද මංට්රිප් එක යනවා, එන්නේ ඉරිදා. ඔයා අද පරිස්සමට ඉස්කෝලේ ගිහින් එන්න හොඳේ” හැබෑටමත් අදනේ පොඩි අක්කලා ඉස්කෝලෙන් ට්රිප් එක යනවැයි කිවුවේ. “හරි අක්කේ, බුදු සරණයි” අක්කා පාත් වෙලා මගේ මුණට කිස් එකකුත් දීලා එලියට ගියා. මං එහෙමම අනිත් පැත්තට හැරිලා මූණ කොට්ටේ අස්සට ඔබා ගත්තා. ආයි මට ඇහැරුනේ ලොකු අක්කා මට ටෝක් කරන සද්දේ ඇහිලා, “ඒයි මල්ලි, නැගිටිනවා. අද ඉස්කෝලේ යන්නෙ නැද්ද?” “නෑනේ, මං බැලුවේ අද ඉන්න කියලා” මං ලොකු අක්කව අවුස්සන්න හිතන් කිවුවා. ” ආහ් එහෙමද, මේ නැගිටිනවා. නැගිටිනවා. දැන් වෙලාව හයයි.” ඒ කියන ගමන් අක්කා මං පෙරවන් ඉඳපු බෙඩ් ෂීට් එක ඇඳලා අරන් නමන්න ගත්තා. මම අක්කා ලඟින් කාමරෙන් එලියට යන ගමන් අක්කගේ පුකේ පලුවක් තදින් මිරිකලා බාත්රුම් එකට දුවලා දොර වහ ගත්තා. “ඌයි…. මෝඩයා” කියලා අක්කා කෑ ගහනවා ඇහුනා. නයිටියක් විතරයි නේ ඇඳන් හිටියෙ, රිදෙන්නත් ඇති. ඉස්කෝලේ යන්න රෙඩි වෙලා පහලට එනකොට අම්මලා තාමත් ඉන්නවා. වෙනද නම් අපිටත් කලින් ඔෆිස් යන්නෙ. අද මොකද මේ. “අම්මේ, මොකක් ද කේස් එක?” ” නෑ පුතේ මේ අපේ යාලුවෙක්ගේ නෑයෙක් නැති වෙලා නේ හදිසියේ” අම්මා තාත්තා දිහා බලන ගමන් කිවුවා. “අපිට ඒ මනුස්සයා ලෙඩ වෙලා ඉන්නකොට බලන්න යන්නවත් බැරි උනා නේ” තාත්තා තව එකතු කරා. ” කොහෙද මල ගෙදර?” අක්කත් පහලට එන ගමන් ඇහුවා. “කුරුනෑගල!” “අපි මේ බැලුවේ අද යන්න කියලා, හෙට හවස වෙනකොටවත් එන්න පුලුවන් වෙයි නේ ” අම්මා අපි දෙන්නා දිහා මාරුවෙන් මාරුවට බලන ගමන් ඇහුවා. “ප්රශ්නයක් නෑ අම්මේ, අම්මලා යන්නකො. මං මල්ලිවත් බලාගෙන පරිස්සමට ඉන්නම්” අක්කා නිකන් අර කවුද වගේ කිවුවා, කවුද කියලා නම් මතක නෑ. මං අක්කා දිහා බලලා පොඩි ඇහැක් ගැහුවා. අයියෝ, ඇඳුම් නැතුවම බලාගන්න දෙන්නම්කො අක්කියො. ” ඔව් අම්මේ, ඒක අවුලක් නෑ ” මම නම් ඒක කිවුවේ ම්, යකෝ, දැන් ඒකත් මතක නෑනේ. දැන් ඉතින් ඕවා මතක් කර කර ඉන්න වෙලාවක් නෑ. මම අම්මටයි, තාත්තටයි, අක්කටයි මගේ ආචාරය පුද කරලා ඉස්කෝලේ යන්න කියලා එලියට බැස්සා. ඉස්කෝලේ ගිහින් පුරුදු පරිදි ශිල්ප උගෙන ගෙන, දවල් 1.30 ට විතර එලියට බැස්සා ගෙදර එන්න කියලා. එතකොටම අපේ සෙට් එකේ එකෙක් ප්රොපෝස් කරා බඩු ඉස්කෝලේ හවුස් මීට් එකට යමන් කියලා. වාසනාව තිබුනොත් පොඩි ආතල් එකක් වත් ගන්න බැරිය. එහෙම හිතාගෙන බඩු ඉස්කෝලේ පැත්තට ගියා. ඒ ඉස්කෝලේ පිට්ටෙනිය තියෙන්නේ ඉස්කෝලේ කෙලවරක, ඒක පොඩි පිට්ටෙනියක්. ගිහින් බලනකොට මුලු පිට්ටෙනියම ළමයින්ගෙන් පිරිලා. පිට්ටෙනියේ කොනක හදලා තිබුන නිවාසයක් ලඟ අපි නැංගුරම් දා ගත්තා. එහෙම ටික වෙලාවක් රේඩාර් එක දාගෙන් ඉන්නකොට පුරුදු මූණක් නෝට් උනා. මේ අර මං ජැක් ගහපු කෙල්ල නේ. එදා බස් එකෙත් ඉන්නවා දැක්කේ. එතකොටම ඒ කිටත් මාව නෝට් උනා. ඒකිට ලොකු හිනාවක් ගියා. මමත් ඉතින් ඒකිට හිනාවකින්ම රිප්ලයි කරා. නැත්නම් හොඳ නෑනේ. ඒකි ඇඳන් ඉන්නේ නිකන් පාට ෂට් එකකුයි, කලු පාට ටයිට් ශෝර්ටකුයි. ඒ කිට් එකට නම් ඒකි පට්ටම සෙක්සි විදියට පේන්නේ. ඒකිගේ පුක ෂෝට් අස්සෙන් කඩන් එන්න වගේ හදන්නේ. අම්මේ.. හු කන්න තියෙනව නම් දාගෙන මෙතනම උනත් හුකනවා, අම්මපා. ඔහොම ලයින් කර කර ඉන්න කොට ඒකි එක පාරටම එතන තිබුන නිවාසයක් ඇතුලට නොපෙනී ගියා. විනාඩි දහයකට පස්සේ මගේ ලඟින්ම කවුරු හරි මට කතා කරා, “මේ… පොඩි උදවුවක් කරන්න පුලුවන්ද? ” බලනකොට අර කෙල්ල මට කතා කරනවා. ඒකි ටෝක් කරපු විදියට මං පොඩ්ඩක් ඩිම් වෙලා ගියා. යකෝ, බලනකොට මේකි හෙනම ෆෝවඩ් නේ. “උදවුවක්??, මොකක්ද? ” මමත් ඉතින් ගට අරන් ඇහුවා. “අනේ මෙන්න මේ පැදුරු ටික ගෙනත් දෙන්න පුලුවන්ද? ඒකි එතන බිම තියෙන පැදුරු තුන හතරක් පෙන්නලා කිවුවා. මමත් ඉතින් අපේ සෙට් එකෙන් මගේ එහා පැත්තේ ඉඳපු එකා දිහා බැලුවා. උගේ මූණේ තිබුනේ ‘මරාලයක් වගේ නේ බන් ” වගේ අදහසක්. JS
Step into the world of tantalizing secrets at Wal Katha Zone as we unveil අක්කා දුන්නු සැප, a story that celebrates the raw beauty and emotions of Sinhala literature. Enjoy a fresh perspective on adult tales that speak to your imagination, bringing culture and excitement together in every chapter.
Let yourself be swept away by the allure of අක්කා දුන්නු සැප, a remarkable entry among today’s most talked-about wal katha, offering both bold entertainment and cultural intimacy. Rediscover your love for reading with enticing වල් කතා crafted to keep you turning every page in anticipation.
